PL EN
REVIEW PAPER
Phenomenon of child abuse based on studies of high school students
 
More details
Hide details
1
Zakład Epidemiologii Wydział Zdrowia Publicznego w Bytomiu, Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach. Kierownik Zakładu Epidemiologii: dr hab. n. med. J. Słowiński
2
Absolwent Wydziału Zdrowia Publicznego w Bytomiu, Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach
3
Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach
CORRESPONDING AUTHOR
Joanna Kasznia-Kocot   

Zakład Epidemiologii, Wydział Zdrowia Publicznego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego 41-902 Bytom ul. Piekarska 18
 
Med Srod. 2012;15(1):51–59
 
KEYWORDS
ABSTRACT
Phenomenon of child abuse is considered to be voluntary or involuntary action of an adult which has a detrimental effect on child’s health and/or his psychophysical development. The concept of child abuse syndrome includes physical, mental and emotional maltreatment and negligence of physical, medical and emotional needs and also rape and sexual abuse. The authors conducted a questionnaire survey in order to assess children mistreatment by parents, caretakers and school environment. Studies included 228 high school students aged 14 – 16 out of which 44,3% were girls and 55,7% were boys. 84% of the children were brought up by full families, 13% by mothers only, and 3% by fathers only. The most common form of mistreatment of children was physical violence (20,3%), psychological violence (12,1%) and negligence (6,5%). Violence in the form of bad touch was experienced by 7,9% of girls and 0,8% of boys. High school students often suffered emotional violence from peers (22,9%), siblings (5,2%) and teachers (4,8%). Results of the surveys were discussed paying attention to sociological context and legal conditions. The need for cooperation between many organizations and sectors of public life was highlighted to prevent the phenomenon of child abuse.
 
REFERENCES (27)
1.
Wachholz L.: Dzieci jako ofiary znęcania się rodziców. Przegl. Lek. Organu Towarzystw Lekarskich Krakowskiego i Galicyjskiego. Kraków 1907; 1–10.
 
2.
Bloch-Bogusławska E., Paradowska A., Grapatyn A.: Niezachowanie należytej staranności w opiece a gwałtowne zgony dzieci. Arch. Med. Sąd. Kryminol. 2008; 58(4): 160– 167.
 
3.
Kasznia-Kocot J., Staszewska-Kwak A.: Zaburzenia zdrowotne w zespole dziecka krzywdzonego – child abuse. Ann. Acad. Med. Siles. 1995; supl. 18, Cz. 1., 99–105.
 
4.
Krawczyński M.: Dziecko maltretowane. Stand. Med. Lek. Pediatr. 2003; 5: 1104–1107.
 
5.
Urban E.: Krzywdzenie dzieci. Ocena skali zjawiska i możliwości interwencji. Zdr. Publ. 2002; 112:382–390.
 
6.
Statystyka policyjna. www.policja.pl.
 
7.
Kempe C.H., Silverman F.N., Steele B.F. i wsp.: The battered child syndrome. JAMA 1962;181: 17–24.
 
8.
Staszewska-Kwak A., Kasznia-Kocot J. Gębicka L.: Środowisko rodzinne i czynniki ryzyka krzywdzenia dzieci. Ann. Acad. Med. Siles. 1995, supl. 18, Cz. 1.: 115–119.
 
9.
Krawczyński M.: Propedeutyka pediatrii. Wyd. II. PZWL. Warszawa 2009: 348–356.
 
10.
Waksmańska W., Grzywna T., Łukasik R.: Analiza zjawiska przemocy w rodzinie na podstawie badania ankietowego przeprowadzonego wśród uczniów. Probl. Pielęg. 2007; 15: 235– 240.
 
11.
Skotnicka-Klonowicz G., Kaczmarek K., Przewratil P.: Zespół dziecka maltretowanego w szpitalnym oddziale ratunkowym. Przegl. Pediatr. 2008; 38: 111–115.
 
12.
Osemlak P., Drwal-Kuraś J., Zmysłowski W.: Mnogie obrażenia u dzieci krzywdzonych [w:] Pamiętnik 60. Jubileuszowego Zjazdu Towarzystwa Chirurgów Polskich. T1 – Warszawa 2002; s. 329–333.
 
13.
Krawczyński M.: Problemy i potrzeby dorastającej młodzieży. Stand. Med. Lek. Pediatr. 2003; 5: 983–987.
 
14.
 
15.
Stańdo-Kawecka B.: Prawo karne nieletnich od opieki do odpowiedzialności. Wolters Kluwer Polska. 2007; 23– 100.
 
16.
Konarska-Wrzosek V.: Ochrona dziecka w polskim prawie karnym, TNOiK Dom Organizatora, Toruń 1999; 49–52.
 
17.
Kodeks Karny 2011 edycja 1 stan prawny na dzień 20 lutego 2011 r., LEX a Wolters Kluwer business, Warszawa 2011: 92.
 
18.
Gardocki L.: Prawo Karne, wydanie 7 zmienione. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2001; 253–254.
 
19.
Jarosz E.: Ochrona dzieci przed krzywdzeniem. Perspektywa globalna i lokalna. Wydanie drugie. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009; 238–241.
 
20.
Hornor G.: Physical abuse: Recognition and reporting. J. Pediatr. Health Care. 2005; 19(1): 4–11.
 
21.
Soriano A.: Przemoc wobec dzieci. Wyd. eSPe, Kraków 2002, s. 89–91.
 
22.
Kasznia-Kocot J.: Zespół dziecka krzywdzonego. Przegl. Pediatr. 1996; 26: 109–115.
 
23.
Grzywa T., Waksmańska W., Łukasik R.: Problem przemocy w szkole aglomeracji miejskiej w relacji uczeń–nauczyciel– uczeń. Probl. Pielęg. 2007; 15: 179–186.
 
24.
Krawczyński M.: Przemoc seksualna wobec dzieci. Stand. Med. Lek. Pediatr. 2003; 5: 1319–1323.
 
25.
Starowicz L.: Przemoc seksualna. Santorski J.j& Co, Warszawa 1992.
 
26.
Adams J.A. Medical evaluation of suspected child abuse: 2011 update. J. Child. Sex. Abus. 2011:20(5): 588–605. Doi: 10.1080/105 38712.2011.606107.
 
27.
Gram A., Świerczyńska K.: Dzieci bez granic. Wprost 38/2010; dostępne na http://www.wprost.pl/ar/209111... Dzieci-bez-granic/.
 
eISSN:2084-6312
ISSN:1505-7054